4 - منظور نمازها است كه بعضى از نظر تعداد ركعات زوج است و بعضى فرد ( اين معنى نيز در روايتى از معصومين ع نقل شده است ) ( 1 ) يا اينكه منظور همان نماز شفع و وتر است كه در آخر نافله شب خوانده مىشود . 5 - منظور از « شفع » روز « ترويه » ( هشتم ماه ذى الحجة كه حاجيان آماده كوچ به عرفات مىشوند ) و منظور از « وتر » روز « عرفه » است كه زائران خانه خدا در عرفاتند ، يا اينكه منظور از شفع روز عيد قربان ( دهم ذى الحجه ) و منظور از وتر روز « عرفه » است ( اين تفسير نيز در روايات معصومين آمده است ) ( 2 ) . عمده آن است اگر الف و لام در اين دو كلمه براى عموم باشد همه اين معانى در آن جمع مىگردد ، چرا كه هر كدام از اين تفسيرها و غير اينها بيان مصداقى است از مصداقهاى « شفع » و « وتر » ، و ذكر هر يك به خصوص به معنى انحصار در آن مفهوم نيست ، بلكه از قبيل تطبيق بر يك مصداق روشن است . ولى اگر الف و لام در آنها براى عهد باشد اشاره به زوج و فرد خاصى است ، و در اينجا به تناسب سوگندهاى گذشته دو معنى از همه مناسبتر است نخست اينكه منظور روز عيد و روز عرفه باشد كه با شبهاى دهگانه آغاز ذى الحجه مناسبت كامل دارد ، و مهمترين قسمتهاى مناسك حج در آنها انجام مىشود ، و يا اينكه نمازها است به تناسب سوگند به فجر كه وقت سحرگاهان و وقت راز و نياز به درگاه پروردگار است به خصوص اينكه هر دو تفسير در رواياتى كه از معصومين نقل شده نيز وارد است . و بالآخره در آخرين سوگند مىفرمايد : « و قسم به شب هنگامى كه به

--> ( 1 و 2 ) « همان مدرك » .